Το μάρμαρο κατέχει ιδιαίτερη θέση στην τέχνη και την αρχιτεκτονική της Ελλάδας, από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι σήμερα.
Στα αρχαία ελληνικά ο όρος μάρμαρος λίθος χρησιμοποιόταν για να δηλώσει τον λαμπερό λίθο, αυτόν που οι αρχαίοι Έλληνες περιέγραφαν με τη φράση «πας λίθος εμπεριέχων απαστράπτοντας κρυστάλλους». Το μάρμαρο, με γεωλογικούς όρους, είναι πέτρωμα που έχει δημιουργηθεί από τη μεταμόρφωση ασβεστόλιθων ή δολομιτών, που έχουν αποκρυσταλλωθεί με γεωλογικές διεργασίες.

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2022

Το Αμφιάρειο του Ωρωπού

ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ, ΘΕΟΣ-ΜΑΝΤΗΣ-ΙΑΤΡΟΣ
Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Αμφιάραος είτε ήταν γιος του Μελάμποδα, που υπήρξε ο πρώτος μεταξύ των μάντεων, είτε του θεού Απόλλωνα, από τους οποίους φαίνεται πως κληρονόμησε τις μαντικές και ιαματικές του ικανότητες. Την ιστορία του Αμφιάραου σκιαγραφεί στην τραγωδία Επτά επί Θήβας ο Αισχύλος, στην οποία ο ποιητής μας αποκαλύπτει το πώς τελικά κατέληξε από θνητός να τιμάται ως θεός.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ
Ο δημόσιος χώρος της Αρχαίας Αγοράς, βορειοδυτικά της Ακροπόλεως, άρχισε να διαμορφώνεται κατά την εποχή του Πεισίστρατου (6ος αι. π.Χ.), όταν η τυραννίδα ενίσχυσε και προώθησε την ανέγερση των πρώτων δημοσίων κτηρίων. Σταδιακά η περιοχή απέκτησε πολιτικό, θρησκευτικό και εμπορικό χαρακτήρα. Αποτέλεσε ένα σημείο συνάντησης εξέχουσας σημασίας για τον αθηναϊκό λαό, καθώς και τόπο γέννησης και ανάπτυξης του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2022

Αρχαία Ελληνική Αγγειογραφία

Η κεραμική αποτελεί μια πλούσια και βασική πηγή πληροφοριών για την αρχαία Ελλάδα. Τα σωζόμενα δείγματά της έχουν υπάρξει αντικείμενο μελέτης, που οδήγησε σε σημαντικές πληροφορίες για τη θρησκεία, τη μυθολογία, το θέατρο και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Ήδη από τα πρώιμα χρόνια οι πρώτες ύλες, οι οποίες ήταν αναγκαίες για την κατασκευή των κεραμικών, βρίσκονταν σε αφθονία στο ελληνικό έδαφος. Κύριο συστατικό τους υπήρξε το χώμα, το οποίο σε συνδυασμό με το νερό δημιουργούσε τον πηλό.

Στην αρχαιότητα, πριν από την κατασκευή ενός έργου ή κτηρίου δημοσίου κυρίως χαρακτήρα, διεξάγονταν συζητήσεις για θέματα που αφορούσαν τον σχεδιασμό του έργου, τη θέση του έργου, τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν, τον προϋπολογισμό του, κ.ά. Οι συζητήσεις αυτές λάμβαναν χώρα στην Εκκλησία του Δήμου και περνώντας από τον έλεγχο των αρμόδιων επιτροπών ή της Βουλής αποκτούσαν την ισχύ νόμου και καταγράφονταν ως επιγραφές. Οι συγκεκριμένες επιγραφές λειτουργούσαν κατά αναλογία με τις σημερινές συμβάσεις. Περιελάμβαναν, λοιπόν, την πλήρη περιγραφή του έργου, τα υλικά που θα χρησιμοποιούνταν καθώς και τις τιμές τους, γινόταν αναφορά στους εγγυητές, στους τρόπους πληρωμής, στα πρόστιμα που προβλέπονταν για τυχόν παραβάσεις, στους αρχιτέκτονες, τους τεχνίτες και τους εργάτες.

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2022

Υφαντουργία - Αργαλειός

Υφαντουργία ονομάζεται η βιομηχανία παραγωγής υφασμάτων. Σήμερα η Ελλάδα αποτελεί μια από τις πιο προηγμένες υφαντουργικές χώρες. Στην κλωστοϋφαντουργία ξεπερνά τις προσδοκίες, καλύπτοντας τις ανάγκες της, αλλά παράλληλα παράγοντας και αξιοπρεπείς ποσότητες για εξαγωγή σε χώρες του εξωτερικού. Παρόλα αυτά η τέχνη της ύφανσης είναι γνωστή από την αρχαιότητα, από τα προϊστορικά κιόλας χρόνια και δημιουργήθηκε από την ανάγκη του ανθρώπου να αντικαταστήσει το δέρμα των ζώων, που χρησιμοποιούσε για να προστατεύεται από το κρύο, με πιο εύχρηστα υλικά.

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2022

Τα ψηφιδωτά

Η καταγωγή των ψηφιδωτών εντοπίζεται στη Μεσοποταμία ή την Ελλάδα. Ο λατινικός όρος «μωσαϊκό» ετυμολογείται από τις Μούσες και μια ιερή σπηλιά τους με ψηφιδωτά. Τον 5ο-4ο αι. π.Χ., τα ελληνικά ψηφιδωτά δάπεδα, που ήταν φτιαγμένα από βότσαλα, διακρίνονται για τη θαυμάσια απόδοση της λεπτομέρειας. Το πέρασμα από το στρογγυλεμένο βότσαλο στην κυβική ψηφίδα έγινε τον 3ο αι. π.Χ., πιθανότατα στην Αλεξάνδρεια. Γνωστή για τα ψηφιδωτά της υπήρξε η Πέργαμος, πατρίδα του μεγάλου καλλιτέχνη Σώσου. Τα έργα του περιέγραψε με τόση ακρίβεια ο Πλίνιος, ώστε αναγνωρίζουμε τα ρωμαϊκά τους αντίγραφα στην Ιταλία.

Ήδη από την αρχαιότητα, η ανάγκη για ταχεία μετάδοση πολλαπλών και διαφορετικών μηνυμάτων ήταν επιτακτική. Ιδιαίτερα σε περίοδο πολεμικών επιχειρήσεων, οι άνθρωποι αναζητούσαν μεθόδους ώστε να μπορούν να μεταδίδουν μηνύματα σε μεγάλη απόσταση, χωρίς να γίνονται αντιληπτά από τον εχθρό. Για τον λόγο αυτό, προχώρησαν στη δημιουργία κρυφών συστημάτων επικοινωνίας και κατασκευών ικανών να μεταδώσουν τέτοιου είδους κωδικοποιημένα μηνύματα. Συνεπώς, πέρα από τους αγγελιοφόρους που διένυαν μεγάλες αποστάσεις προκειμένου να μεταφέρουν μία είδηση, υπήρχαν και μηχανικά μέσα που διευκόλυναν την επικοινωνία.

ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΛΙΘΟΥ
Ο λίθος αποτελεί υλικό ελεύθερο στη φύση υπό μορφή ποικίλων πετρωμάτων, το οποίο εδώ και εκατομμύρια χρόνια εκμεταλλεύεται ο άνθρωπος. Μια ολόκληρη εποχή που διήρκησε περίπου από το 2,6 εκ. π.Χ. έως το 10000 π.Χ., ονομάστηκε Παλαιολιθική εξαιτίας της ευρείας χρήσης του. Εκείνο το διάστημα η κατεργασία του λίθου είχε αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό, τέτοιον που ο άνθρωπος μπορούσε να παράξει πλήθος εργαλείων και οπλών. Από απλούς χειροπέλεκεις, φολίδες και κροκάλες φθάνουμε σε ξέστρα, αιχμές και λεπίδες που έχουν υποστεί ιδιαίτερη επεξεργασία οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι είχαν αναπτυχθεί ήδη συγκεκριμένες τεχνικές κατεργασίας (π.χ. τεχνική Λεβαλλουά).

Τα κοσμήματα κατείχαν σημαντικό ρόλο στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων και αποτελούσαν μέσο επίδειξης πλούτου. Φοριούνταν από άνδρες και γυναίκες και αποτελούν κομμάτι της πολιτισμικής κληρονομιάς και χρήσιμη πηγή πληροφοριών για τις σημερινές έρευνες. Εκτός από τα ίδια τα σωζόμενα κοσμήματα, τα οποία μας δίνουν πληροφορίες για την τεχνολογία, την τυπολογία, την επιλογή υλικών και την αισθητική αξία τους, άλλες πηγές που έχουμε για τη μελέτη των κοσμημάτων της αρχαιότητας, είναι οι απεικονίσεις στολισμένων γυναικών και ανδρών και οι γραπτές πηγές, όπως προίκες, διαθήκες και καταγραφές.

Σελίδα 1 από 5