Αυτό το διπλό αυτόματο της ελληνιστικής εποχής, συνδυάζει (προμελέτη Θ.Π. Τάσιου) δύο μηχανισμούς αυτομάτων:

Α) Φίλωνος του Βυζαντίου: “Διαλείπουσα κρήνη υπό  μορφήν Θεραπαινίδος”, στο “Βιβλίον πνευματικών και υδραυλικών μηχανών” periodical

Β) Ήρωνος του Αλεξανδρέως: “Κινητόν Αυτόματον”, από το βιβλίο “Περί Αυτοματοποιητικής”

Ο πρώτος μηχανισμός (μελέτη-κατασκευή Σ. Οικονομόπουλος) περιλαμβάνεται στο εσωτερικό του κορμού, ο δε δεύτερος (μελέτη-κατασκευή Μ. Κορρές) είναι ενσωματωμένος στο κάτω της οσφύος τμήμα του ξύλινου αγάλματος (σχέδια-κατασκευή Μ. Κορρές).

Info

  • Κατηγορία Εκθέματος Αυτοματισμοί
  • Κλίμακα 1: 1

Η αιολόσφαιρα του Ήρωνος αξιοποιεί την πίεση του ατμού και την μετατρέπει σε κινητήρια περιστροφική δύναμη. 

Info

  • Κατηγορία Εκθέματος Μηχανική
  • Σχεδιασμός Ομοιώματος Δ. Καλλιγερόπουλος
  • Κατασκευή Δ. Ποτουρίδης
  • Κλίμακα 1: 1

Σύμφωνα με τις μελέτες του καθηγητή Hermann Diels, που στηρίζονται στην αναφορά του Αριστοκλή, μουσικολόγου του 2ου αιώνα π.Χ., το ωρολόγιο αυτό έχει τη μορφή μιας μεγάλης κλεψύδρας. Αποτελείται δηλαδή από δύο κατακόρυφα δοχεία και μία στεγανή κοίλη βάση, συνδεδεμένα μεταξύ τους με υδραυλικό σιφώνιο.

Info

  • Κατηγορία Εκθέματος Μέτρηση του Χρόνου και του Χώρου
  • Σχεδιασμός Ομοιώματος Δ. Καλλιγερόπουλος
  • Κατασκευή Μ. Κοτσαμπασογλου
  • Κλίμακα 1:1

Η κρήνη, χωρητικότητας 350 κυβ.μ., είναι  η μεγαλύτερη ώς τώρα στην Ελλάδα, και ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα αστικής κρήνης του ελλαδικού χώρου. Αποτελεί τον καταληκτικό κόμβο ενός υδρομαστευτικού αγωγού που οδηγούσε το νερό στην πόλη των Μεγάρων. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Παυσανία (Ι, 40, 1) κτίστηκε από τον τύραννο Θεαγένη (6ο αιώνα π.Χ.). Κατά τις σημερινές απόψεις, χρονολογείται στο πρώτο τέταρτο του 5ου αι. π.Χ.

Info

  • Κατηγορία Εκθέματος Κτίρια και Δημόσια Έργα
  • Σχεδιασμός Ομοιώματος N. Hellner
  • Κατασκευή Navarino Models
  • Κλίμακα 1:24

Σπούδασε Αρχιτεκτονική στην Αθήνα και ειδικεύτηκε στις αποκαταστάσεις ιστορικών κτηρίων και συνόλων στο πανεπιστήμιο της Λουβαίν του Βελγίου.

Το ειδικό ενδιαφέρον της για την αρχιτεκτονική κληρονομιά εκφράζεται τόσο στην επαγγελματική της ενασχόληση με μνημεία διαφόρων ιστορικών περιόδων, όσο και με την ενεργό της δράση στον τομέα της προστασίας και ανάδειξης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, και ιδιαίτερα της Αθήνας, μέσα από τη συμμετοχή της σε ερευνητικά προγράμματα αλλά και εθελοντικές δράσεις της Monumenta (αστικής, μη κερδοσκοπικής εταιρείας για την προστασία φυσικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς Ελλάδας και Κύπρου). 

Η Ελένη Νομικού γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στην Αθήνα. Προέρχεται από τον τραπεζικό χώρο, τον οποίο υπηρέτησε μέχρι τον ανώτερο βαθμό της ιεραρχίας επί είκοσι συναπτά έτη σε όλους τους τομείς, με εξειδίκευση στις χρηματοδοτήσεις επιχειρήσεων. Η πορεία της στο χώρο του πολιτισμού ξεκινά το 2004, μαζί με την εμφάνιση του Μουσείου Ηρακλειδών στο αθηναϊκό πολιτιστικό τοπίο. Οργανώνει τα εκπαιδευτικά προγράμματα του Μουσείου, παράλληλα με τις εκδηλώσεις που πλαισιώνουν τις εκθέσεις του, και είναι υπεύθυνη του Γραφείου Τύπου. Συμμετέχει ενεργά στο σχεδιασμό του εκπαιδευτικού προγράμματος «Τέχνη και Μαθηματικά» που στην πορεία των χρόνων, ταυτίστηκε με το Μουσείο και άλλαξε τον τρόπο που η εκπαιδευτική κοινότητα προσεγγίζει τη διδασκαλία των Μαθηματικών και την καλλιέργεια της Αισθητικής. Εγγράφεται και ολοκληρώνει τις σπουδές της στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ε.Α.Π.

Από το 2015 έχει τη Διεύθυνση του Μουσείου διαμορφώνοντας τη νέα του ταυτότητα σε «Επιστήμη, Τέχνη & Μαθηματικά». Σταθμό στη μέχρι σήμερα επαγγελματική της πορεία αποτελεί η συνεργασία της με την Εταιρεία Διερεύνησης Αρχαιοελληνικής και Βυζαντινής Τεχνολογίας ΕΔΑΒυΤ, τον καθηγητή Θεοδόση Τάσιο προσωπικά, ο συντονισμός της έκθεσης «ΕΥΡΗΚΑ-Επιστήμη, Τέχνη και Τεχνολογία των Αρχαίων Ελλήνων» στο Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας, στο Πεκίνο παράλληλα με την οργάνωση και παρουσίαση της έκθεσης Αρχαίας Κινεζικής Τεχνολογίας στην Αθήνα , στο Μουσείο Ηρακλειδών και τέλος η καθιέρωση της αρχαιοελληνικής και βυζαντινής τεχνολογίας στο μουσειακό γίγνεσθαι με την ανάπτυξη και παρουσίαση πρωτοποριακών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, επιμορφωτικών σεμιναρίων και θεματικών εκθεσιακών ενοτήτων.

Η Κλαίρη Παλυβού είναι Ομότιμη Καθηγήτρια του Α.Π.Θ. και επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Frederick της Κύπρου.

Διδάσκει Ιστορία της Αρχιτεκτονικής και Διαχείριση Μνημείων Πολιτισμού. Είναι επιστημονικός συνεργάτης της ανασκαφής της προϊστορικής πόλης στο Ακρωτήρι Θήρας και έχει εκπονήσει μελέτες στερέωσης και ανάδειξης σε Κνωσό, Μυκήνες, Θέατρο Θορικού, κ.α. Έλαβε το Α’ Βραβείο στον διαγωνισμό για την πεζοδρόμηση της Δ. Αρεοπαγίτου-Απ. Παύλου, (σύμπραξη 4 μελετητών). Σύμβουλος-εμπειρογνώμων σε θέματα προστασίας και ανάδειξης μνημείων (UNESCO, ICOMOS, Council of Europe).

Το ακαδημαϊκό της έργο εστιάζει στην αρχιτεκτονική και την τέχνη του προϊστορικού Αιγαίου και έχει αναγνωριστεί με διεθνή βραβεία και υποτροφίες.  Έχει παρουσιάσει το έργο της σε πάνω από 200 διαλέξεις, ημερίδες και διεθνή συνέδρια, καθώς και σε συνεντεύξεις σε ελληνικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης (History Channel, Discovery, BBC). Έχει εκδώσει 8 βιβλία και πλήθος επιστημονικών άρθρων.

Ιδρυτικό μέλος και Γραμματέας της Eταιρείας Διερεύνησης Αρχαιοελληνικής και Βυζαντινής Tεχνολογίας, έχει επιμεληθεί σχετικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τα Πρακτικά δύο Διεθνών Συνεδρίων, καθώς και το ετήσιο αφιέρωμα του περιοδικού Αρχαιολογία στην Ελληνική Τεχνολογία, από την αρχαιότητα ως σήμερα.

Ο Θεοδόσιος Π. Τάσιος, Καθηγητής του Εθν. Μ. Πολυτεχνείου, Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Τουρίνου (Ιταλία), είναι επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Λιέγης, του Πανεπιστημίου του Νανκίν, του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, του Πανεπιστημίου Κύπρου και της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εχρημάτισε Πρόεδρος διεθνών επιστημονικών Ενώσεων, Εμπειρογνώμων του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι επίτιμος Πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρίας, καθώς και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Μελέτης της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας.

Έχει δημοσιεύσει 440 επιστημονικές εργασίες και 50 βιβλία σε διάφορες γλώσσες.

Τον Σεπτέμβριο 2013 τού απενεμήθη το International Award of Merit in Structural Engineering από την Διεθνή Ένωση Γεφυρών και Κατασκευών (IABSE) Ζυρίχη.

Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

Τεχνολογία μετάλλου στη Λαυρεωτική

Οι αρχαίοι Αθηναίοι στο Λαύριο, για την παραγωγή αργύρου ανέπτυξαν μία μοναδική για την εποχή τεχνική στη μεταλλευτική και μεταλλουργία του αργύρου, που προκαλεί θαυμασμό και συγκίνηση για το εφευρετικό πνεύμα τους. Τα μεταλλεύματα που εκμεταλλεύθηκαν εντατικά ήταν εκείνα του αργυρούχου μολύβδου και συγκεκριμένα δύο είδη: τα οξειδωμένα μεταλλεύματα μολύβδου (κερουσίτης) και τα θειούχα μεταλλεύματα μολύβδου (γαληνίτης). Τα μεταλλεύματα αυτά τα ονόμαζαν «αργυρίτις γη» επειδή περιείχαν άργυρο. Μέσα στον μόλυβδο του μεταλλεύματος υπήρχε ένα ποσοστό αργύρου 1 μέχρι 3 κιλά ανά τόνο περιεχομένου μολύβδου.